Q1 was een rollercoaster, maar ik ben er nog.

Fulltime ondernemer, voor de tweede keer

December was al druk. Mijn voorraad was zo goed als op, ik moest bijbakken terwijl ik ook twee en een halve dag per week in loondienst werkte. Einde van het jaar merkte ik dat de combinatie steeds slechter ging. En op een gegeven moment kon ik niet anders meer concluderen: het ging niet samen. Mijn bedrijf vroeg meer van me dan ik kon geven met de combinatie van beide.

In november vorig jaar heb ik aan mijn werkgever aangegeven dat ik per 1 februari zou stoppen. Spannend, want die baan betekende financiële zekerheid. Maar ik merkte ook iets anders: van het werk in loondienst verloor ik energie. Van de brownies kreeg ik energie. In het verleden heb ik dit eerder gehad en toen met mijzelf afgesproken dat ik dit nooit meer wil.

Ik heb de overstap toen bewust niet gedeeld, omdat er ook nog iets anders speelde.

Het schuldentraject

Wie me al een tijdje volgt, weet dat mijn winkel Delicious Sweetness op de Denneweg in Den Haag in oktober 2023 is gestopt en dat ik daar met schulden uit ben gegaan. Het afhandelen van de schulden loopt al ruim twee jaar. Ik heb een voorstel gedaan aan mijn schuldeisers, en het grootste deel had al ingestemd. Ik had gehoopt dat het nu klaar zou zijn. En eerlijk gezegd was ik er ook van overtuigd dat het goed zou komen.

Totdat ik op 16 februari mijn mail opende.

16 februari

Het was net na de middag. Ik keek op mijn telefoon en zag een mail van de instantie die me begeleidt in het schuldentraject. Strekking: het voorstel is afgewezen. Advies: schrijf je bedrijf uit bij de Kamer van Koophandel en ga fulltime in loondienst.

Ik weet nog precies hoe het voelde. Ik kon niet geloven wat ik las. Ik ben letterlijk een paar keer de trap op en af gerend omdat ik niet wist wat ik moest doen. Heb een potje flink zitten janken, ja, een echte ugly cry. En daarna heb ik mijn man gebeld. Want ik had het zo niet zien aankomen.

Als het fout zou gaan, betekende dat: bedrijf stoppen, uitschrijven bij de KvK, 1,5 jaar schuldsanering in en als ik daaruit ben opnieuw beginnen vanaf nul. Alles wat ik opgebouwd heb, weg. Terwijl mijn cijfers op dat moment gewoon goed waren. Dat voelt wrang, om het zacht uit te drukken.

Drie weken zonder vertrouwen

Diezelfde middag was ik al aan het kijken naar oplossingen. Ik ben begonnen met een bezwaar aantekenen, advies gevraagd bij een advocaat, extra documentatie aangeleverd. Gevochten, zoals ik altijd doe. Maar ondertussen was er ook iets wat ik zelden meemaak: mijn vertrouwen was weg.

Drie weken lang. En voor wie me kent, dat is lang voor mij. Ik ben iemand die het goede ziet, die gelooft dat het goed komt. En nu kon ik dat niet meer opbrengen. Ik kwakkelde een beetje met de gezondheid, voelde het in mijn lijf. En ik merkte iets wat ik daarna niet meer ben vergeten: in die weken kwamen de paasaanvragen nauwelijks binnen.

Op een gegeven moment heb ik mijn mindset kunnen veranderen. Als het dan echt zo is, als ik mijn bedrijf echt moet stoppen, dan heb ik gevochten als een leeuw. Dan kan ik mezelf niks kwalijk nemen. En dan zal het vast een reden hebben, ook al zie ik die nu niet.

Dat gaf rust. Niet de rust van opgeven, maar de rust van loslaten. Van onthecht zijn met de uitkomst.

En toen verschoof er iets

Twee weken na de shift kreeg ik bericht: alles wordt opnieuw beoordeeld. Alle extra informatie die ik had aangeleverd, wordt meegenomen in een volledig nieuwe behandeling. Dat kost drie maanden. Nog meer wachten, dus.

Maar iets in mij klikte terug. Het vertrouwen was er weer. En bijna meteen, ik meen het, kwamen er weer paasaanvragen van bedrijven binnen. Toevallig? Misschien. Maar ik geloof steeds meer dat energie werkt. Dat wat je uitstraalt, terugkomt.

De cijfers: bizar

Want ondertussen is er ook gewoon heel veel moois gebeurd in Q1. Valentijnsdag was druk. De webshop groeit, mooie orders van bedrijven voor beurzen en evenementen. Pasen liep zo goed dat ik in de laatste week voor Pasen nog twee extra bedrijfsorders kon pakken en daarmee vol zat. En over het hele kwartaal? 156% van de omzet van Q1 vorig jaar. In één kwartaal.

Dat is het resultaat van alles wat ik het afgelopen jaar heb gedaan om zichtbaarder te worden, ook via Google. Het werpt nu echt zijn vruchten af.

Waar ik nu sta

Het traject loopt nog, en de uitkomst weet ik nog niet. Maar ik wil ook duidelijk zijn: dit soort processen kosten tijd. Veel tijd. Een herbehandeling, het moet voor de rechter komen. Dat gaat niet over één nacht ijs. Mijn bedrijf draait door, zeker tot de zomervakantie, en daarna ook. De brownies gaan door.

Ik draai mijn bedrijf door alsof het goed komt, omdat ik er echt in geloof dat het zo is. En als Q1 een voorbode is van hoe de rest van het jaar eruit ziet, dan kan ik alleen maar vooruit. Ik heb er zo gigantisch veel zin in.